ایران شناسی

وحید

با سلام خدمت دوستان
هدف من ازطرح این موضوع اینه که هم خودم وهم دوستان بیشتر راجع به کشور عزیزمون بدونیم لذا از دوستان عزیز می خوام که اگه مطلبی راجع به شهر ویا مناطق اطراف خودشون دارن ارسال بفرمایند تا ماهم استفاده کنیم واگر خدا خواست سری هم به اون مکانها بزنیم
اول هم از شهر خودم شروع می کنم البته با اجازه .

شهر اهواز مهمترین شهر استان خوزستان و مرکز آن می باشد. این شهر قدمتی طولانی دارد و در کتابهای کهن نام آن به کار رفته است. کلمه اهواز جمع هوز = خوز (Xuz) است که در آغاز فقط به قبیله ای که در این ناحیه ساکن بوده اطلاق می شده است، اما پس از مدتی ایرانیان آن را به عنوان ایالتی برای تعیین ناحیه قدیم ایلام به کار بردند.

نام قدیم این شهر هرمز اردشیر بود، اما با گذشت سالها به سوق الاهواز و در اواخر به ناصری موسوم گشت. بنا بر رأی مورخان احتمالاً اهواز در محل شهر قدیمی تاریانا که نئارخوس در مسافرت به خلیج فارس در کنار آن لنگر انداخت قرار گرفته است.

اردشیر اول ساسانی تاریانا را از نو بنا نهاد و آنرا هرمز اردشیر نام گذارد. در عصر ساسانیان این شهر علاوه بر نام مذکور به نامهای رام شهر و شهر رام نیز نامیده می شد.

اردشیر سد بزرگی بر رود کارون که از میان اهواز می گذرد ساخت و لذا به رونق و آبادانی آن افزوده شد و پس از مدتی در همان دوره ساسانیان بجای شوش، پایتخت سوزیانا یا خوزستان گردید.

پس از تصرف این شهر بدست اعراب مسلمان، نام آن به اهواز تبدیل گردید، یعنی سرزمین خوزیها یا هوزیها. این هوزیها در آغاز نام یک قبیله جنگجو بود که در این ناحیه سکونت داشت.

در دوران امویان و عباسیان نیز اهواز از اعتبار و رونق فراوان بر خوردار و مرکز کشت نیشکر بود. اما با وقوع حادثه صاحب الزنج در اواخر قرن سوم هجری رو به زوال نهاد. گرچه بعدها برای آبادانی آن کوشش های فراوانی به عمل آمد، اما به دلیل خرابی سد آن دیگر رونق گذشته را باز نیافت.

در عهد قاجاریه، نام آن را ناصری یا ناصریه گذاردند، اما دوباره از شهریور 1314 به تصویب هیأت وزیران، اهواز نامیده شد.

وحید

این بار راجع به دزفول
دزفول از شهرهای استان خوزستان در جنوب باختری ایران است که كنار رودخانه دز واقع شده است.

نام و تاریخچه
نام دزفول احتمالاً برگفته از دز+پل است. همچنین دزفول را به معنی کشت باقلا در کنار دز نیز خوانده اند(فول به معنی باقلا). دزفول در گویش محلی به نام‌های دٍزفیل (dezfil)، دسپیل (despil) و دٍسفیل (desfil) نیز خوانده می‌شود. دژ پل هم تعبیر دیگری بر شهر دزفول است.
دزفول در استان خوزستان كه از كهن ترین مناطق كشور است واقع شده كه طبیعتاً دارای قدمت است.
مورخان احتمال داده اند كه دزفول كنونی همان اندامش باستانی است كه روزگاری در سوی ديگر رود دز بوده.
برخی نیز معتقدند اوان ايلامي، شوشتر نیست بلكه آن را از ناحیه دزفول می دانند. آرامگاه‌های تاریخی، مساجد و آثار باستانی زیادی در این منطقه وجود دارند. مهمترین اثر تاریخی دزفول پل قدیمی آن است كه مردم معتقدند آن را در زمان ساسانیان ساخته اند. این پل برروی رودخانه دز واقع شده و ساختمان فعلی آن در دوران صفویه احداث شده است. نكته قابل توجه آن دهانه های بسيار زیبای آن است كه از زیبا ترین طاقهای دوره اسلامی است. البته به دلیل تخریب دهانه های ميانی آن در دورانهای اخير بر روی آن دو دهانه بتونی احداث نموده اند كه آن را قابل تردد می كند.

توضیحات تكمیلی
دزفول يكی از مرکز تجاری و صنعتی شمال خوزستان است و هم اکنون چندین صنعت کوچک و متوسط در این شهر به تولید مشغولند.
دزفول در زمان جنگ عراق با ایران بارها مورد اصابت موشک‌های عراق قرار گرفت. ویرانی‌های ناشی از جنگ تقريباً در سال‌های بعد از جنگ ترمیم شده است. شهرستان دزفول هم اکنون بعد از اهواز بزرگترین شهر استان خوزستان می‌باشد. دزفول دو قسمت دزفولی نشین و بختیاری نشین دارد که البته قسمت عمده شهر دزفولی نشین است.

گویش دزفولی مانند گویش شوشتری است با این تفاوت كه اندكی گود است و بيشتر از گویش لر كوچك تاثیر پذیرفته است.
آبشار شوي این جاری زیبا و گمنام :

آبشار شوي زيباترين وبلند ترين آبشار خاورميانه است . ارتفاع آبشار بيش از 80 متر مي باشد و پهناي آن به 50 متر مي رسد. موقعيت آبشار: در 100kmشمال شهر دزفول و در سردشت قرار گرفته استو همچنين اين آبشار در فاصله 10km ايستگاه تله زنگ در مسير راآهن سراسري تهران جنوب واقع شده و در حال حاضر راه ارتباطي آبشار به دليل صعب العبور بودن راه كوهستاني از همين طريق است.

وحید

شهرستان شوشتر
شوشتر که ساخت آن را به دوره عیلامی ها منتسب می کنند، شهري است با بيش از 4500 سال قدمت و رگ حياتي به نام كارون كه از ميانه آن مي‌گذرد. از شمال به کوهستان بختیاری، از شرق به مسجد سلیمان، از غرب به دزفول، از جنوب به اهواز و از جنوب شرقی به رامهرمز محدود می شود. توجه زیاد به شوشتر در دوره اردشیر و شاپور ساساني، آن را به اوج رساند و پایان دولت ساسانی نهایت اوج این شهر بود. همچنین در زمستان به عنوان پایتخت پادشاهان این دوره محسوب می شد. برخی شواهد و آثار تاریخی و یافتن اموات و طرز دفن آنها معلوم می کند که ساخت اين شهر در دوره پس از اسلام رونق فراوانی داشت. همچنین شوشتر به دليل وجود بقاع متبرکه، امامزاده ها، مساجد و تکیه های بسیار، در گویش و اصطلاحات محلی به شهر « چهل پیر » مشهور است.
نقاط دیدنی
آبشارهای شوشتر
مسجدجامع
پل وسد شادروان
قلعه سلاسل
بند میزان
باغات درختان سدر
امام زاده عبدالله