خاطره می ماند

Sajjad

اهوم

من هم با گفته هاي سميرا موافقم

ممکنه قبلا يه اتفاق بدي تو زندگي آدم افتاده و خاطره بدي بر جاي گذاشته، اگه بخايم همش به اون خاطره فکر کنيم و غصه بخوريم ديگه نتيجه اي نمي تونه داشته باشه ماجرا تموم شده رفته

بهتره به جاي فکر کردن به اون موضوع و غصه خوردن سعي کنيم باهاش کنار بيايم

با درس گرفتن از اتفاقات بد گذشته سعي کنيم در آينده خاطرات شيرين بوجود بياريم تا روزهاي بد گذشته رو به دست فراموشي بسپريم يا حداقل کمرنگترش کنيم تا کمتر اذيت بشيم

farimah

هميشه خاطرات خوب و زيبا باقي مي مونن و يه حس قشنگي به قلبمون مي بخشن

اين هم يكي از اون خاطره هاي هميشه مانده گار .

اولین سرود ملی ایران به زمان قاجار برمی‌گرده .

هر چند که این سرود مثل اینکه رسماً سرود ملی ایران نشد اما برای این

هدف آهنگش ساخته شد. این آهنگ توسط یک فرانسوی به اسم موسیو لومر

موسیقیدان نظامی اعزام شده به ایران و برای پیانو ساخته شد. البته یک بار در ورود

مظفرالدین شاه قاجار به پاریس نواخته شد. در دوره حاضر شعری برای آن توسط بیژن

ترقی نوشته شد و توسط ارکستر ملل ایران اجرا شد. من نمی‌دونم این سرود ملی کی

اجرا شده و خواننده‌اش کیه، اما من هر موقع گوش می‌کنم احساس غرور می‌کنم و

اشک تو چشمام جمع می‌شه .

نام جاوید وطن

صبح امید وطن

جلوه کن در آسمان

همچو مهر جاودان

وطن ای هستی من

شور و سرمستی من

جلوه کن در آسمان

همچو مهر جاودان

بشنو سوز سخنم

که هم آواز تو منم

همه جان و تنم

وطنم وطنم وطنم

بشنو سوز سخنم

که نواگر این چمنم

همه جان و تنم

وطنم وطنم وطنم

همه با یک نام و نشان

به تفاوت هر رنگ و زبان

همه شاد و خوش و نغمه زنان

ز صلابت ایران جوان

ز صلابت ایران جوان

ز صلابت ایران جوان

تقديم به همه ي شما خوبان