خدایا

farimah

تو را من دوست می دارم خداوندا

در این منزل که می پیچید بوی صد علف گونه

صدای گرم و پای مادرم قصه

سرود فجر مدرسه

که می خواندیم ای ایران و ای ایران

تو را من باز می خوانم خداوندا

بسان تشنه ای بی آب

تمام دشت و صحرا را

به زیر سنگ و بیخ هر گیاه تازه روییده

به دنبال جواب یک پرسش

تو را من باز می پرسم خداوندا

سحر نزدیک و ما بیدار

نگاهم در پی هر چنبش پیدای این بالا

هزاران اختر و کوکب در این ظلمت چه می خواهند

منم خواهم هر آنچه آسمان خواهد

تو را من باز می خواهم خداوندا

همه یاران آن ایام را

که روزی از سر بازی

چه جاهایی که پنهان می شدیم از هم

و خود را باز می جستیم غریبانه

تو را من باز می جویم خداوندا

هر آن یاری که ما را می کند یاد

سلامش را بگو جانا شنیدم این جوابش

تو را من دوست می دارم خداوندا

Sajjad

زیبا بود
درود بر فریمای عزیز دسته گل

farimah

قلب خدا به هيچ روي فاصله نمي شناسد .
در فلب خدا جاي دارم و گرامي ام مي دارد .
هميشه ايمن در حمايت او هستم ،
هيچ مكان و موقعيتي نيست كه در آنها تنها بمانم و از مدد همراهي الهي محروم باشم .
در لحظه هاي تنهايي،
به ياد مي آورم كه خداوند در همه چيز حضور دارد :
در صندلي ، ميز ، فرش ، گل ، و گلدان .
ملكوت خدا در تمام زندگي جاريست و خودش همه ي زندگي است .
در سر انگشتانم نيز خدا هست .
خدا در تمام لحظه ها در سر انگشتان من است .
هر گاه وجودم لبريز از احساس تنهايي ،
درماندگي يا نااميدي مي شود ،
با يادآوري اين حقيقت آرام مي گيرم كه در قلب خدا جاي دارم
و اگر خدا را فقط درون قلب خود جستجو كنم ،
هر دويمان را آن جا خواهم يافت. آغوش

[align=center][B]

الي جون

خداوندا !

تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا

چه سخت است !

چه رنجی میکشد

آن که انسان است و از احساس سرشار

hasan

به نام خدا

الهی به حرمت أن نام که تو خوانی و به حرمت أن صفت که تو چنانی ، دریاب که می توانی.

الهی، عمر خود به باد کردم و بر تن خود بیداد کردم : گفتی و فرمان نکردم ، درماندم و درمان نکردم .

الهی ، عاجز و سر گردانم : نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم .

الهی ، اگر تو مرا خواستی ، من آن خواستم که تو خواستی .

الهی ، به بهشت و حور چه نازم : مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم .

الهی ، در دلهای ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار .

به لطف ، ما را دست گیٍر و به کرم ، پای دار ،

الهی حجاب ها از راه بردار و ما را به ما مگذار .

خواجه عبدالله انصاری

hasan

زیبای من! نازنینم!

کجائی؟

مهربون! گل گلکم! عزیزم! خوشگلم!

کجائی ؟ چرا جواب من رو نمی دی؟

قهری عزیز؟ کار بدی کردم؟ دوباره ناراحتت کردم؟

ای کاش بیرون بیایی و بگی چیکار کردم! آخه من دل ندارم که تو از من دور بشی

جان من، اگر همین دورو برایی یه چیزی بگو، حتی شده یه سنگ پرت کن طرفم، اگر سرم شکست با خودم، قربون سنگت برم

عجب ها؛ بیا بیرون دیگه؛ یعنی من اینهمه بدم که لایق نیستم؟ من کسی به غیر از تو رو ندارم که

جان من بگو! من تا حالا به غیر از تو کسی رو صدا کردم؟ غیر از تو از کسی چیزی خواستم؟ می خوایی بازهم صدات کنم؟

خدایا! خدايا ! عزیزم! مهربونم! نازنینم!

آخه تو خودت دلت میاد اين جوری پرپر شدنم رو ببینی؟ ببين نفرینت می کنم ها! دلم رو نشکن ها!

من اونقدر بزرگ نیستم که تو دلم رو بشکنی ها، به داد و بی داد کردنم نگاه نکن، از درون خالی هستم و به یه باد بند

کجایی ؟ کجایی؟

عیبی نداره، اگر تو نیایی من که میام، اونقدر می گردم تا پیدات کنم! اگر هم رسیدم دم خونت اونقدر در می زنم که در رو باز کنی

جون خودت اونقدر در می زنم تا توی محل آبرو ریزی بشه، شوخی کردم به دل نگیر

از خودت می خوام و خودت رو به جلال و بزرگیت قسمت می دم که یه نگاهی هم به ما بکنی

خدایا ! بازم صدات می کنم و هر روز و هر شب و هر لحظه منتظر یه نشونم که تو رو توش بینم

خداوندا! خود را بر ما بنما و از نور عظمتت بر ما و نیازمندانت بتاب که تو روشنائی مطلق هر نا امیدی هستی

نازنین پرودگار! تو را به ناز و نیازف تو را به عشق و معشوق قسمت می دم که ما را ببین

خدایا صدایت می کنم، خدایا! مرا آرام جان باش و حضور خود را بر هر حضور ی بر دلم مقدم بنما

farimah

خدايا با عشق تو رنده ام

عاشقي

خدا فرشته ای را فرستاد تا گوسفند بی تاب را آرام کند...

فرشته آمد و نوازشش کرد و گفت:

چقدر زیباست اینکه قرار است خودت را ببخشی

تا زندگی باز هم ادامه پیدا کند.

آدم ها سپاسگراز تو اند!

قوت قدم هایشان از توست تاب و توانشان هم .

تو به قلب هایشان کمک می کنی تا بهتر بتپد .

قلب هایی که می تواند عشق بورزد.

پس مرگ تو به عشق کمک می کند.

تو کمک می کنی تا آدم امانت بزرگی را

که خداوند بر شانه های کوچکش گذاشته بر دوش بکشد...

تو و گندم و نور... تو و پرنده و درخت... همه کمک می کنید

تا این چرخ بچرخد چرخی که نام آن زندگیست....

گوسفند آرام شد و اجازه داد تا چاقو گلویش را ببوسد.

او قطره قطره به خاک چکید اما هر قطره اش خشنود بود

زیرا به خدا، به عشق به زندگی کمک کرده بود...

با ياد خدا دلها آرام مي گيرد .

farimah

خداوندا !

تو را سپاسی شایسته تو

بر آن نعمتهایی که شایسته اش نبودم و ارزانیم داشتی .

farimah

خدایا !

چنان نزدیکی که نمی توانم ببینمت .

صدای تو هر لحظه با من سخن می گوید ،

اما من آن را نمی شنوم .

مرا به اعماق درونم ببر

تا شکوه بی پرده جمال تو را بشنوم .

مرا بیاموز

پیوسته تو را بجویم

و همواره به عنوان یگانه پناهگاهم ،

به تو رو کنم .

fati

الهی! تو خدایی نه بازرگان

به حقیقت ‏برو و بگو آمدم، اگر گفتند اینجا چرا آمدی؟

بگو به کجا روم و به کدام در رو کنم؟ این ره است و دیگر دوم ره نیست.این درست و دیگر دوم در نیست.

اگر گفتند: به اذن کی آمدی؟

بگو شنیدم بر ضیافتخانهِ فیض، نوالت (1) منع نیست. در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته

اگر گفتند تا به حال کجا بودی؟

بگو راه گم کرده بودم

اگر گفتند چی آوردی؟

بگو: اولا: دل شکسته که از شما نقل است:

در کوی ما شکسته دلی می‏خرند و بس بازار خود فروشی از آن سوی دیگر است

و ثانیا: جز نداری نبُود مایه دارائی من طمع بخششم از درگه سلطان من است

و ثالثا: الهی آفریدی رایگان، روزی دادی رایگان، بیامرز رایگان، تو خدایی نه بازرگان.

اگر گفتند برونش کنید بگو:

نمی‏روم ز دیار شما به کشور دیگر برون کنید از این در در آیم از در دیگر

اگر گفتند این جرئت را از که آموختی؟

بگو از حلم شما.

اگر گفتند قابلیت استفاضه نداری

بگو قابلیت را هم شما افاضه می‏فرمایید.

باز اگر از تو اعراض نمودند بگو:

به و الله و به بالله و به تالله

بحق آیه نصر من الله

که مو از دامنت دست‏بر ندیرم

اگر کشته شوم الحکم لله

اگر گفتند: مذنبی

بگو: شنیدم شما غفارید. ثانیا: ملک نیستم. آدم زاده‏ام. ثالثا:

نا کرده گنه در این جهان کیست ‏بگو

آن کس که گنه نکرده و زیست‏ بگو

من بد کنم و تو بد مکافات کنی

پس فرق میان من و تو چیست ‏بگو

اگر گفتند: این حرفها را از کجا یاد گرفتی بگو:

بلبل از فیض گل آموخت ‏سخن، ور نه نبود

اینهمه قول و غزل تعبیه در منقارش

اگر گفتند: چه می‏خواهی بگو:

جز تو مارا هوای دیگر نیست

جز لقای تو هیچ در سر نیست

پی نوشت:

1- روزی، لقمه، در اینجا لقمه برگرفتن(ر.ك: لغتنامه دهخدا، ذیل واژه نوالة)

برگرفته از:
هزار و یک نکته، علامه حسن حسن‏زاده آملی